Mobiliteitsplan of thuiswerken
We kijken 's morgens niet meer op als we een ellenlange lijst met ochtendfiles op de radio horen. Er moet al een ongeval gebeuren of een vrachtwagen kantelen voor we ons echt druk maken over de verkeerscongestie. Toch moeten bedrijven steeds meer rekening houden met de bereikbaarheid van hun gebouwen voor hun personeel.
DAARTOE stellen steeds meer ondernemingen een mobiliteitsplan op. Soms worden ze ertoe aangezet door het eigen personeel, in andere gevallen zijn het de omstandigheden of overheden die de bedrijven ertoe brengen. We schetsen de maatregelen die enkele bedrijven genomen hebben.
Henkel
Vanaf 1 mei gaat er een nieuw mobiliteitsplan in voor de zowat 200 medewerkers van Henkel in Brussel. Volgens de woordvoerder van het bedrijf, Stéphane De Schryver, beantwoordt Henkel met dat plan niet alleen aan een duidelijke wens van de directie en het comité voor preventie en bescherming op het werk, maar was er ook een behoefte bij het personeel. De werknemers zagen op tegen de ochtend- en avondfiles en soms zijn er moeilijkheden om parkeerplaats in de buurt van de gebouwen in Molenbeek te vinden.
Henkel heeft daarom zijn mobiliteitsplan uitgebouwd met vijf maatregelen. ,,Twee daarvan bestonden al'', legt De Schryver uit. ,,Zo hanteerden we al een flexibele uurregeling. Werknemers kunnen tussen 7 en 10 uur beginnen. En sinds 2003 betaalt Henkel alle kosten voor het openbaar vervoer tussen een Brussels station en het bedrijf terug.''
Bovenop die twee maatregelen komen er nog drie andere. Er worden enkele maatregelen genomen om het gebruik van tweewielers te stimuleren, alle kosten voor het openbaar vervoer worden helemaal terugbetaald en carpoolen wordt aangemoedigd. ,,Daarnaast hebben we nog een vierde maatregel onderzocht, maar die bleek niet uitvoerbaar'', zegt De Schryver. ,,We wilden de randparkings rond Brussel in kaart brengen en de verbindingen met het openbaar vervoer. Maar het aantal parkings is te beperkt om structureel te gebruiken.''
Het hele mobiliteitsplan heeft een financiële impact op het bedrijf, geeft De Schryver toe. ,,Je steekt er eerst en vooral tijd in. Maar daarnaast kosten de maatregelen ook geld. We rekenen voor het openbaar vervoer op duizend euro per werknemer per jaar. Verder zijn er ook enkele infrastructuurwerken: we huren parkeerplaatsen voor wie carpoolt en we laten douches en een sanitaire ruimte bouwen voor wie met de fiets of de motorfiets komt.''
Alcatel
Het mobiliteitsbeleid van het telecombedrijf Alcatel in Antwerpen steunt op twee pijlers, legt woordvoerder Kris Keymeulen uit. Sinds 2000 kunnen bedienden van het bedrijf van thuis uit werken. Het project is niet opgezet met de mobiliteitsproblematiek als eerste bekommernis, geeft Keymeulen toe. Het is opgestart om de personeelsleden bij Alcatel te houden in de boomende telecomsector. ,,Toen moest je iets extra's kunnen bieden.''
Vier jaar later, eind 2004, kan 60 procent van de 1.650 bedienden die in het hoofdgebouw van Alcatel op het Francis Wellesplein in Antwerpen werken, van thuis uit werken. Ongeveer een derde van hen gebruikt het systeem structureel, een of twee dagen per week. ,,De overigen maken er flexibel gebruik van, bijvoorbeeld om een à twee uur later op het werk aan te komen'', zegt Keymeulen.
Alcatel stelt elke thuiswerkende werknemer een laptop, gsm en breedbandverbinding ter beschikking. Dat vraagt inderdaad een investering, geeft Keymeulen toe. ,,Maar iedere bediende heeft sowieso een computer.'' En Alcatel wil evolueren naar een flexibele werkomgeving, waarbij de werknemers in functie van projecten gaan samenzitten.
Dat creëert de nood aan een gebouw dat aangepast kan worden aan die snel veranderende projecten en werkgroepen. Toen Alcatel vaststelde dat de huidige gebouwen aan het Wellesplein niet aan die nood kunnen beantwoorden, werd besloten een nieuw hoofdgebouw op te trekken. En bij de keuze van de vestigingsplaats van Alcatel bleek mobiliteit een belangrijk punt. Het telecombedrijf is volop bezig de verhuizing naar de kantoren op het Kievitplein voor te bereiden.
Eind 2004 hield Alcatel een enquête onder zijn personeel over het woon-werkverkeer. Daaruit bleek dat een heel aantal medewerkers bereid zou zijn de wagen te laten staan als het bedrijf naar het Kievitplein, achter het Centraal Station van Antwerpen, trekt. Keymeulen: ,,Vandaag komt 65 procent van ons personeel met de wagen werken. Op het Kievitplein zou dat nog 38 procent zijn.'' Het aantal werknemers dat met het openbaar vervoer komt, zou stijgen van 17 procent tot 48 procent en ook zouden veel meer mensen bereid zijn hun wagen achter te laten op een parking aan de rand van de stad. De betere bereikbaarheid van het Kievitplein is niet vreemd aan deze evolutie, geeft Keymeulen toe.
Welke maatregelen Alcatel verder nog zal nemen om het openbaar vervoer aan te moedigen, weet Keymeulen niet. Evenmin of het bedrijf zal bijdragen in de kosten van het openbaar vervoer. Over dit soort zaken wordt in een werkgroep druk gediscussieerd.
Bron: De Standaard
DAARTOE stellen steeds meer ondernemingen een mobiliteitsplan op. Soms worden ze ertoe aangezet door het eigen personeel, in andere gevallen zijn het de omstandigheden of overheden die de bedrijven ertoe brengen. We schetsen de maatregelen die enkele bedrijven genomen hebben.
Henkel
Vanaf 1 mei gaat er een nieuw mobiliteitsplan in voor de zowat 200 medewerkers van Henkel in Brussel. Volgens de woordvoerder van het bedrijf, Stéphane De Schryver, beantwoordt Henkel met dat plan niet alleen aan een duidelijke wens van de directie en het comité voor preventie en bescherming op het werk, maar was er ook een behoefte bij het personeel. De werknemers zagen op tegen de ochtend- en avondfiles en soms zijn er moeilijkheden om parkeerplaats in de buurt van de gebouwen in Molenbeek te vinden.
Henkel heeft daarom zijn mobiliteitsplan uitgebouwd met vijf maatregelen. ,,Twee daarvan bestonden al'', legt De Schryver uit. ,,Zo hanteerden we al een flexibele uurregeling. Werknemers kunnen tussen 7 en 10 uur beginnen. En sinds 2003 betaalt Henkel alle kosten voor het openbaar vervoer tussen een Brussels station en het bedrijf terug.''
Bovenop die twee maatregelen komen er nog drie andere. Er worden enkele maatregelen genomen om het gebruik van tweewielers te stimuleren, alle kosten voor het openbaar vervoer worden helemaal terugbetaald en carpoolen wordt aangemoedigd. ,,Daarnaast hebben we nog een vierde maatregel onderzocht, maar die bleek niet uitvoerbaar'', zegt De Schryver. ,,We wilden de randparkings rond Brussel in kaart brengen en de verbindingen met het openbaar vervoer. Maar het aantal parkings is te beperkt om structureel te gebruiken.''
Het hele mobiliteitsplan heeft een financiële impact op het bedrijf, geeft De Schryver toe. ,,Je steekt er eerst en vooral tijd in. Maar daarnaast kosten de maatregelen ook geld. We rekenen voor het openbaar vervoer op duizend euro per werknemer per jaar. Verder zijn er ook enkele infrastructuurwerken: we huren parkeerplaatsen voor wie carpoolt en we laten douches en een sanitaire ruimte bouwen voor wie met de fiets of de motorfiets komt.''
Alcatel
Het mobiliteitsbeleid van het telecombedrijf Alcatel in Antwerpen steunt op twee pijlers, legt woordvoerder Kris Keymeulen uit. Sinds 2000 kunnen bedienden van het bedrijf van thuis uit werken. Het project is niet opgezet met de mobiliteitsproblematiek als eerste bekommernis, geeft Keymeulen toe. Het is opgestart om de personeelsleden bij Alcatel te houden in de boomende telecomsector. ,,Toen moest je iets extra's kunnen bieden.''
Vier jaar later, eind 2004, kan 60 procent van de 1.650 bedienden die in het hoofdgebouw van Alcatel op het Francis Wellesplein in Antwerpen werken, van thuis uit werken. Ongeveer een derde van hen gebruikt het systeem structureel, een of twee dagen per week. ,,De overigen maken er flexibel gebruik van, bijvoorbeeld om een à twee uur later op het werk aan te komen'', zegt Keymeulen.
Alcatel stelt elke thuiswerkende werknemer een laptop, gsm en breedbandverbinding ter beschikking. Dat vraagt inderdaad een investering, geeft Keymeulen toe. ,,Maar iedere bediende heeft sowieso een computer.'' En Alcatel wil evolueren naar een flexibele werkomgeving, waarbij de werknemers in functie van projecten gaan samenzitten.
Dat creëert de nood aan een gebouw dat aangepast kan worden aan die snel veranderende projecten en werkgroepen. Toen Alcatel vaststelde dat de huidige gebouwen aan het Wellesplein niet aan die nood kunnen beantwoorden, werd besloten een nieuw hoofdgebouw op te trekken. En bij de keuze van de vestigingsplaats van Alcatel bleek mobiliteit een belangrijk punt. Het telecombedrijf is volop bezig de verhuizing naar de kantoren op het Kievitplein voor te bereiden.
Eind 2004 hield Alcatel een enquête onder zijn personeel over het woon-werkverkeer. Daaruit bleek dat een heel aantal medewerkers bereid zou zijn de wagen te laten staan als het bedrijf naar het Kievitplein, achter het Centraal Station van Antwerpen, trekt. Keymeulen: ,,Vandaag komt 65 procent van ons personeel met de wagen werken. Op het Kievitplein zou dat nog 38 procent zijn.'' Het aantal werknemers dat met het openbaar vervoer komt, zou stijgen van 17 procent tot 48 procent en ook zouden veel meer mensen bereid zijn hun wagen achter te laten op een parking aan de rand van de stad. De betere bereikbaarheid van het Kievitplein is niet vreemd aan deze evolutie, geeft Keymeulen toe.
Welke maatregelen Alcatel verder nog zal nemen om het openbaar vervoer aan te moedigen, weet Keymeulen niet. Evenmin of het bedrijf zal bijdragen in de kosten van het openbaar vervoer. Over dit soort zaken wordt in een werkgroep druk gediscussieerd.
Bron: De Standaard