Werken van thuis

Alcatel gaat thuiswerken stimuleren

Bart — Sat, 16 Sep 2006 12:25:00 +0000

De nieuwe Alcatelsite is een primeur, want ze huisvest een IP transformatie competence center, met een voor Europa unieke labo-omgeving. In dat center zal Alcatel samen met partners en klanten de volledige hard- en software van nieuwe telecomoplossingen kunnen uittesten zodat ze nadien foutloos in het netwerk van de klant kunnen worden ge�mplementeerd.
Telecomoperatoren zoals Belgacom en Telenet zullen er kunnen experimenteren met nieuwe toepassingen voor de digitale televisie. Alcatel Bell, dat mee aan de wieg stond van de breedbandtechnologie, heeft de voorbije jaren allerlei applicaties voor digitale televisie en andere multimediale toepassingen ontworpen en die probeert het bedrijf nu te slijten bij zijn klanten.
Zo verwacht het bedrijf veel van het project 'my own television': ieder gezin kan zijn eigen televisiekanaal cre�ren, waarop videofilmpjes over het gezinsleven kunnen worden uitgewisseld met familie en vrienden. In Lommel heeft Alcatel een proefproject gestart waarbij een 65-tal gebruikers, gaande van de voetbalclub en de bibliotheek tot individuele gezinnen, is aangesloten.
Alcatel werkt ook aan toepassingen zoals het doorschakelen van de telefoon naar de televisie, of de 'one-phone', waarbij de telefoon naast het bellen en sms'en ook voor foto's, video's en televisie wordt gebruikt.
In het labo, waaraan een prijskaartje van 10 miljoen euro hangt en dat zo'n 1.500 vierkante meter groot is, werken 100 topdeskundigen. Het is bestemd voor alle Europese klanten van Alcatal-Lucent, de nieuwe telecomgigant waarvan Alcatel Bell onderdeel is. Voor de Amerikaanse markt is er een labo in Plano in Texas. Voor Azi� opent binnenkort een center in Shanghai.
Op het Kievitplein neemt Alcatel Bell vier gebouwen in gebruik, oftewel 40.000 vierkante meter voor 2.000 werknemers, een investering van 180 miljoen euro. Het resultaat is een functioneel gedreven kantoorconcept met een maximale flexibiliteit.
Bij Alcatel Bell werken 1.800 mensen. In heel Belgi� heeft Alcatel 2.200 mensen in dienst. Zes jaar geleden had het bedrijf nog het dubbel aantal werknemers. De voorbije jaren waren erg moeilijk als gevolg van de crisis op de telecommarkt. In 2001 werd het bedrijf gereorganiseerd. Sinds 2004 is het opnieuw winstgevend. Dit jaar werden 120 mensen nieuw in dienst genomen. Door verder te innoveren wil het bedrijf weer groeien. "Ons bedrijf zou nooit 124 jaar oud zijn mocht het niet innovatief bezig zijn", zegt algemeen directeur Paul Depuydt.
De verhuizing wordt aangegrepen om te breken met hi�rarchische structuur van het bedrijf. Werknemers worden ook gestimuleerd om het openbaar vervoer te nemen. De nieuwe site ligt vlak bij het Centraal Station. "Werknemers die gebruikmaken van het openbaar vervoer, genieten de volle 100 procent terugbetaling van een abonnement", aldus Depuydt. Tot nog toe koos al 60 procent voor een alternatief voor de wagen. Bovendien wordt ook het tele- en thuiswerken gestimuleerd. Twee�nzeventig procent van de Alcatelwerknemers in Antwerpen werkt op regelmatige basis van thuis uit.

Thuiswerken mythes

Bart — Thu, 31 Aug 2006 21:01:00 +0000

1. Zo kan ik snel veel geld verdienen
Ondanks dat vele advertenties en internetsites over thuiswerken je beloven dat je snel veel geld kunt verdienen, moet je van me aannemen: het is gewoon niet waar. Als je je eigen bedrijf begint heb je tijd nodig om klanten te winnen. Als je voor een ander werkt moet je je afvragen: waarom doet hij het zelf niet als het inderdaad zo makkelijk en zo goed verdient? (met andere woorden: dat snel-geld aanbod is hoogstwaarschijnlijk oplichterij) Ga er van uit dat het zeker een jaar kan duren voordat je winst maakt.

2. Dan heb ik meer tijd voor mezelf, dan heb ik een makkelijker leven
Juist omdat je huis je werkplek is, is je werk nooit klaar. En aangezien je kinderen in datzelfde huis wonen, is d�t werk ook nooit klaar. En van het huishouden weten we allemaal: dat werk is ook nooit klaar. Met andere woorden: je hebt zeker niet m��r tijd voor jezelf. Tijd voor jezelf moet je zelf maken, zelf cre�ren.

3. Ik kan minder uren werken
Als je een eigen bedrijf hebt werk je sowieso al meer dan iemand die in loondienst werkt. Aan de ene kant komt dat omdat je, als het goed is, je werk ontzettend leuk vindt en het graag doet. Aan de andere kant komt er zoveel op je af (werk-rondom-het-werk zoals boekhouding, marketing, enzovoort) dat je ook meer moet werken dan je in eerste instantie dacht.

4. Eindelijk kan ik mijn huishouden op orde krijgen
Hoewel thuiswerken en huishouden makkelijker te combineren zijn dan buitenshuis werken en huishouden (je kunt bijvoorbeeld tussendoor even een wasje draaien of de wc een beurt geven) kan het ook een valkuil zijn. Het huishouden is nou eenmaal veel werk, en juist omdat jij en de kinderen meer thuis zijn dan wanneer je buitenshuis werkt, wordt het huis meer gebruikt en is er dus meer te doen. En als je alles keurig netjes en op rolletjes wilt hebben spendeer je uiteindelijk meer tijd aan het huishouden dan aan je werk. Als je succesvol wilt zijn in je werk, zul je je huishouden ergens laag op je prioriteitenlijstje moeten zetten. Neem nou maar genoegen met een stoffige vensterbank of ramen die eens per jaar gelapt worden...

5. Iedereen kan thuiswerken
Sommige mensen vinden het vreselijk dat ze steeds in dezelfde ruimte zijn, dezelfde ruimte waarin ze ook al wonen, slapen, eten en spelen. En er zijn mensen die graag collega?s om zich heen hebben en het thuis veel te eenzaam vinden - zeker als alle andere moeders in de straat w�l buitenshuis werken. Dus: thuiswerken is niet voor iedereen de beste oplossing.

6. Geen schuldgevoel meer naar m?n kinderen
Inderdaad, je hoeft je kinderen niet meer vol schuldgevoel af te leveren bij de cr�che. Maar soms kun je het zo druk hebben met je werk dat dat toch ten koste gaat van de kinderen - je zet ze bijvoorbeeld de hele dag voor de televisie of in het weekend gaan ze alleen met papa op stap: mama kan niet mee want die moet werken. Of je besluit om je kinderen toch naar de cr�che te brengen, omdat je anders niet genoeg uren kunt draaien...

7. Ik kan m?n eigen uren indelen
Als je thuis werkt ben je over het algemeen veel flexibeler: je kunt ?s avonds werken, of ?s ochtends voordat de kinderen wakker zijn. Maar voor een gedeelte van je werk ben je toch afhankelijk van anderen (telefoontjes, klanten helpen, inkopen, enzovoort) en dat zul je dan overdag moeten doen.

8. Nooit meer kant-en-klare maaltijden
Als je nu buitenshuis werkt en je kind op de cr�che zit is de kans groot dat je door tijdgebrek vaak naar kant-en-klare maaltijden grijpt of op z?n minst ��npansgerechten maakt. Als je thuis werkt lijkt het misschien of je meer tijd hebt uitgebreider te koken, maar net als met het huishouden geldt dat je op een gegeven moment je prioriteiten moet stellen. En dan blijkt dat je toch nog regelmatig naar een pizza grijpt of patat gaat halen.

9. De mensen om mij heen zullen het fantastisch vinden dat ik thuiswerk
Bereid je er maar op voor dat veel mensen je ?minder? zullen inschatten als je thuis gaat werken in plaats van buitenshuis. Thuiswerken staat nou eenmaal minder hoog op de maatschappelijke ranglijst dan buitenshuis werken. Veel mensen zullen denken dat je maar wat aanrommelt en dat je het maar makkelijk hebt - zie de andere mythes op deze pagina! Daarnaast kunnen er ook mensen in je omgeving zijn die je, om wat voor reden dan ook, niet steunen. Die blijven zeggen: ?Ach stop er toch mee, je gaat toch geen winst maken, het lukt je toch niet.? Wees daar op voorbereid en blijf geloven in jezelf zodat je jezelf kunt blijven motiveren!

10. Ik kan gewoon in m?n ouwe kloffie naar m?n werk
Als je de hele dag thuis zit maakt het inderdaad niet uit of je in je pyjama loopt of dat je een strak mantelpakje aan hebt. Maar zodra je door anderen gezien wordt - potenti�le klanten - is het belangrijk er goed uit te zien. Als je de kinderen naar school brengt, als je boodschappen gaat doen, als je met de kinderen aan het wandelen bent... Als je er dan slonzig uitziet zullen mensen jouw product of dienst minder serieus nemen.

Thuiswerken

Bart — Tue, 22 Aug 2006 21:50:00 +0000

Katrien vindt thuiswerk dankzij een advertentie op het internet. Ze wordt betaald om telefoons op te nemen... zelfs als hij niet rinkelt.

Toen Katrien zo?n 3 jaar geleden wat krap bij kas zat, ging ze net zoals zo velen op zoek naar thuiswerk. Het beloofde een moeilijke zoektocht te worden. Ze wilde niet verkopen van thuis uit en tegelijk nog wat tijd vrijhouden voor haar kinderen.

Wat doe jij van thuiswerk?

"Ik beantwoord telefoons tussen zes en negen en op zaterdagochtend", legt Katrien snel uit. "Ik bedoel: ik krijg maandelijks een bepaald bedrag voor het geval de telefoon zou rinkelen.

Ik werk voor een IT-bedrijf en ze zochten iemand die stand-by kon zijn. Ik moet zelf niks doen hoor. Ik neem gewoon de boodschap op en verwittig vervolgens de juiste persoon. Eigenlijk ben ik gewoon een receptioniste."

Maar rinkelt die telefoon dan zo vaak?

Eigenlijk niet. Hooguit een paar keer per avond. Maar de klanten krijgen dan wel een persoon aan de telefoon en geen bandje. En ik kan onmiddellijk aktie ondernemen. Voor bedrijven kan het echt niet dat een server of de computers uitvallen."

Heb je dan een IT-opleiding?

"Absoluut niet", gaat Katrien verder. "Ik heb een lijst gekregen van vragen die ik moet stellen zodat ik weet wie ik daarna moet contacteren om het probleem op te lossen."

Moet je speciaal thuisblijven om te werken?

"Eigenlijk niet", legt Katrien uit, "'s avonds leg ik de kinderen in bed en zorg ik ervoor dat ik een aantal kleine dingen kan doen zodat ik altijd snel bij de telefoon kan. Ik kan mijn thuiswerk perfect combineren met mijn andere huishoudelijke taken."

Is deze vorm van thuiswerk een bijverdienste voor jou of zou je hiervan kunnen leven?

"Je moet dit echt als bijverdienste bekijken", legt Katrien uit, "je moet er rekening mee houden dat ik telefoons opneem. Als hij niet rinkelt dan mag ik TV kijken of mijn huishouden doen. Ik ontvang een faire vergoeding per maand. Maar ik zou er niet van kunnen leven. Toch ben ik meer dan tevreden met deze vorm van thuiswerk."

Wil je zelf ook telefoons opnemen en doorgeven? Weet je niet hoe je hieraan begint? Volg dan de tips uit de Thuiswerkgids, het handige doe-, denk en infoboek voor wie van thuis uit wil werken.

Mobiliteitsplan of thuiswerken

Bart — Wed, 16 Aug 2006 09:52:00 +0000

We kijken 's morgens niet meer op als we een ellenlange lijst met ochtendfiles op de radio horen. Er moet al een ongeval gebeuren of een vrachtwagen kantelen voor we ons echt druk maken over de verkeerscongestie. Toch moeten bedrijven steeds meer rekening houden met de bereikbaarheid van hun gebouwen voor hun personeel.
DAARTOE stellen steeds meer ondernemingen een mobiliteitsplan op. Soms worden ze ertoe aangezet door het eigen personeel, in andere gevallen zijn het de omstandigheden of overheden die de bedrijven ertoe brengen. We schetsen de maatregelen die enkele bedrijven genomen hebben.

Henkel

Vanaf 1 mei gaat er een nieuw mobiliteitsplan in voor de zowat 200 medewerkers van Henkel in Brussel. Volgens de woordvoerder van het bedrijf, St�phane De Schryver, beantwoordt Henkel met dat plan niet alleen aan een duidelijke wens van de directie en het comit� voor preventie en bescherming op het werk, maar was er ook een behoefte bij het personeel. De werknemers zagen op tegen de ochtend- en avondfiles en soms zijn er moeilijkheden om parkeerplaats in de buurt van de gebouwen in Molenbeek te vinden.

Henkel heeft daarom zijn mobiliteitsplan uitgebouwd met vijf maatregelen. ,,Twee daarvan bestonden al'', legt De Schryver uit. ,,Zo hanteerden we al een flexibele uurregeling. Werknemers kunnen tussen 7 en 10 uur beginnen. En sinds 2003 betaalt Henkel alle kosten voor het openbaar vervoer tussen een Brussels station en het bedrijf terug.''

Bovenop die twee maatregelen komen er nog drie andere. Er worden enkele maatregelen genomen om het gebruik van tweewielers te stimuleren, alle kosten voor het openbaar vervoer worden helemaal terugbetaald en carpoolen wordt aangemoedigd. ,,Daarnaast hebben we nog een vierde maatregel onderzocht, maar die bleek niet uitvoerbaar'', zegt De Schryver. ,,We wilden de randparkings rond Brussel in kaart brengen en de verbindingen met het openbaar vervoer. Maar het aantal parkings is te beperkt om structureel te gebruiken.''

Het hele mobiliteitsplan heeft een financi�le impact op het bedrijf, geeft De Schryver toe. ,,Je steekt er eerst en vooral tijd in. Maar daarnaast kosten de maatregelen ook geld. We rekenen voor het openbaar vervoer op duizend euro per werknemer per jaar. Verder zijn er ook enkele infrastructuurwerken: we huren parkeerplaatsen voor wie carpoolt en we laten douches en een sanitaire ruimte bouwen voor wie met de fiets of de motorfiets komt.''

Alcatel

Het mobiliteitsbeleid van het telecombedrijf Alcatel in Antwerpen steunt op twee pijlers, legt woordvoerder Kris Keymeulen uit. Sinds 2000 kunnen bedienden van het bedrijf van thuis uit werken. Het project is niet opgezet met de mobiliteitsproblematiek als eerste bekommernis, geeft Keymeulen toe. Het is opgestart om de personeelsleden bij Alcatel te houden in de boomende telecomsector. ,,Toen moest je iets extra's kunnen bieden.''

Vier jaar later, eind 2004, kan 60 procent van de 1.650 bedienden die in het hoofdgebouw van Alcatel op het Francis Wellesplein in Antwerpen werken, van thuis uit werken. Ongeveer een derde van hen gebruikt het systeem structureel, een of twee dagen per week. ,,De overigen maken er flexibel gebruik van, bijvoorbeeld om een � twee uur later op het werk aan te komen'', zegt Keymeulen.

Alcatel stelt elke thuiswerkende werknemer een laptop, gsm en breedbandverbinding ter beschikking. Dat vraagt inderdaad een investering, geeft Keymeulen toe. ,,Maar iedere bediende heeft sowieso een computer.'' En Alcatel wil evolueren naar een flexibele werkomgeving, waarbij de werknemers in functie van projecten gaan samenzitten.

Dat cre�ert de nood aan een gebouw dat aangepast kan worden aan die snel veranderende projecten en werkgroepen. Toen Alcatel vaststelde dat de huidige gebouwen aan het Wellesplein niet aan die nood kunnen beantwoorden, werd besloten een nieuw hoofdgebouw op te trekken. En bij de keuze van de vestigingsplaats van Alcatel bleek mobiliteit een belangrijk punt. Het telecombedrijf is volop bezig de verhuizing naar de kantoren op het Kievitplein voor te bereiden.

Eind 2004 hield Alcatel een enqu�te onder zijn personeel over het woon-werkverkeer. Daaruit bleek dat een heel aantal medewerkers bereid zou zijn de wagen te laten staan als het bedrijf naar het Kievitplein, achter het Centraal Station van Antwerpen, trekt. Keymeulen: ,,Vandaag komt 65 procent van ons personeel met de wagen werken. Op het Kievitplein zou dat nog 38 procent zijn.'' Het aantal werknemers dat met het openbaar vervoer komt, zou stijgen van 17 procent tot 48 procent en ook zouden veel meer mensen bereid zijn hun wagen achter te laten op een parking aan de rand van de stad. De betere bereikbaarheid van het Kievitplein is niet vreemd aan deze evolutie, geeft Keymeulen toe.

Welke maatregelen Alcatel verder nog zal nemen om het openbaar vervoer aan te moedigen, weet Keymeulen niet. Evenmin of het bedrijf zal bijdragen in de kosten van het openbaar vervoer. Over dit soort zaken wordt in een werkgroep druk gediscussieerd.
Bron: De Standaard

Mobiele werkers

Bart — Wed, 28 Jun 2006 17:07:00 +0000

Het aantal werknemers dat een of meer dagen per week niet op kantoor werkt, neemt toe. Deze mobiele werkers werken harder en effici�nter maar vrezen voor hun carri�rekansen. Zij missen het contact met de collega's en komen minder in beeld voor promotie. Dat blijkt uit een onderzoek van IBM Business Consultants bij 351 mobiele werkers in 29 Europese landen.

Het onderzoek van de afdeling human capital services (HCS) van de managementadviseur IBM Business Consultants peilde door middel van persoonlijke interviews naar de problemen en voordelen van mobiel werken. Door de sterke spreiding van de ondervraagden over 29 Europese landen en alle bedrijfssectoren een breed en evenwichtig beeld van de voor- en nadelen van mobiel werken. In bepaalde landen zoals Nederland (26%) werkt een groot deel van de werknemers al mobiel. Belgi� hangt achteraan met 10 procent tegen 13 procent voor het Europese gemiddelde. Ook bepaalde functies zoals managers, verkoop- en marketingpersoneel en financi�le medewerkers werken vaker mobiel dan de mensen van de personeels- en aankoopdienst.

Anders werken

Bart — Tue, 27 Jun 2006 20:30:00 +0000

De Vlaamse overheid doet het met 11 m� per ambtenaar minder, maar realiseert vooral een mentaliteitsommezwaai.
In maart 2007 moet het project ,,Anders Werken'' van de Vlaamse overheid klaar zijn. Zeventig procent van de 6.000 Vlaamse ambtenaren in Brussel heeft dan geen vast bureau meer, maar kiest elke morgen waar hij of zij plaats neemt in het landschapskantoor. Of hij of zij blijft thuis en werkt via het internet.

Doordat niemand nog een vaste plek heeft, kan de Vlaamse overheid een stevige oppervlaktebesparing doorvoeren. Iedereen die thuis of deeltijds werkt, met vakantie is of ziek is, neemt geen plaats meer in.

,,Nu huurt Vlaanderen zo'n 180.000 m� kantoorruimte in Brussel, tegen 200 euro per m� per jaar. Dat zal geleidelijk dalen naar 130.000 m�. Gemiddeld gebruikt een ambtenaar dan geen 30 m�, maar nog slechts 19 m� kantoorruimte. Toch is een financi�le besparing niet meteen de bedoeling, we investeren meteen veel in de nieuwe inrichting en goede ICT-voorzieningen. Ook in het telethuiswerken pompen we veel geld'', zegt Patrick Bieghs, hoofd van de afdeling Huisvesting in Vlaams-Brabant en Brussel.

De derde verdieping van het Boudewijngebouw, bij het departement Algemene Zaken en Financi�n, was een van de proefprojecten voor ,,Anders Werken''. De oorspronkelijke 85 werkplekken werden omgebouwd tot 140 bureaus in een open landschap. Die kunnen makkelijk de 170 ambtenaren van de afdeling huisvesten.

,,Het is vooral een enorme mentaliteitsommezwaai. Onze ambtenaren moeten meer thuis werken, hebben veel meer sociaal contact met veel meer collega's. Er is duidelijk meer sociale controle, iedereen kan van elkaar zien of er effectief gewerkt wordt. Uren niets doen kan niet meer'', zegt Leo Victor, topambtenaar voor de Modernisering van de Vlaamse overheid.

Victor heeft zelf geen aparte kantoorruimte meer, hij zit midden tussen zijn medewerkers aan een ,,landschapsbureau''. Als hij rustig wil telefoneren, gaat hij naar een cockpit, een van de kleinere kantoortjes aan de rand van de zaal.

,,In het Phoenixgebouw zijn al zo'n vijfhonderd ambtenaren overgeschakeld op ,,Anders Werken''. Binnenkort worden ook de vierde en vijfde verdieping van het Boudewijngebouw volledig omgebouwd. Maar het grootste project is de verhuizing van 1.500 ambtenaren van het Markiesgebouw naar het Ellipse-gebouw aan de Albert II-laan, eind dit jaar en begin volgend jaar. Die ambtenaren gaan meteen aan de slag aan landschapsbureaus die ze delen'', zegt Jo De Leenheer van de Kenniscel Anders Werken. ,,Niet alleen in Brussel schakelen we om, ook in de provincies. In Hasselt werkt iedereen al volgens de nieuwe methode, de andere provinciehoofdsteden volgen.''

,,Men heeft tot nu toe toch vooral veel ambtenaren in grote open ruimtes samengezet. De investeringen op vlak van thuiswerken en andere voorzieningen lopen duidelijk achter'', zegt Ann Vermorgen van de christelijke ambtenarenvakbond. ,,Het personeel is tot nu toe ook te weinig betrokken geweest bij de hele operatie. De diensten zijn hervormd, nu moet iedereen ook verhuizen en anders gaan werken. Dat is toch een hele aanpassing.''

Ook voor mensen met een handicap is de nieuwe manier van werken een hele aanpassing. De werkplekken zijn vaak niet aangepast aan hun noden.

Tijd voor telewerk

Bart — Mon, 26 Jun 2006 10:14:00 +0000

De studie 'Tijd voor telewerk' van Michel Walrave en Elke Dens geeft weer dat 17,6% van de actieve bevolking in Vlaanderen aan ��n of andere vorm van e-werken doet. Van deze 17,6% ondervraagde e-werkers werkt er 81,7% van thuis uit, 9,1% werkt mobiel, 3,2% werkt in een e-werkcenter, 2,3% in een satellietkantoor en 3,7% werkt elders (bv. bij een klant). We kunnen concluderen dat de meeste e-werkers in Vlaanderen effectief thuiswerkers zijn (dit betekent niet dat het gaat om voltijds thuiswerk). E-werken vanuit een satellietkantoor of een e-werkcenter wordt minder gedaan. Voor meer informatie over deze studie: surf naar www.tijdvoortelewerk.be of zie WALRAVE, Michel en DENS, Elke, Tijd voor telewerk , Mechelen: Kluwer uitgevers, 2003, 237p.

Telewerk

Bart — Mon, 19 Jun 2006 11:52:00 +0000

Roger Blanpain, professor arbeidsrecht ,,Telewerk is geen wondermiddel. Het lost de files niet op." Dat zegt Roger Blanpain. Zijn boodschap: leg telewerk niet op, maar laat het spontaan groeien.
Telewerk zit in de lift. Meer dan de helft van de Belgen (54 procent) denkt dat thuiswerk mogelijk is en productiever is dan werken op kantoor. Daarmee behaalt ons land de hoogste score in een bevraging in vijftien Europese landen. Slechts ��n op de vijf Belgen kant zich resoluut tegen een uitbreiding van telewerk.

,,Hoeveel telewerkers er in ons land zijn, weten we niet precies. Cijfers spreken over ��n op de tien werknemers. In Scandinavi� (een voortrekker in telewerk) zou dat ��n op de vijf zijn", zegt Roger Blanpain, professor arbeidsrecht, naar aanleiding van de publicatie van zijn boek Telewerk: arbeidsrecht en praktijk .

,,Die cijfers vallen echter in twijfel te trekken. Er bestaan namelijk verschillende soorten van telewerk. Zo heb je mobiele telewerkers, zoals vertegenwoordigers, of bedrijven met satellietkantoren en natuurlijk de groep van mensen die thuis werkt..

Thuiswerk wordt vaak gezien als het wondermiddel om de fileproblemen op te lossen. Is dat droom of realiteit?

Het debat is omgeslagen. Vroeger werd thuiswerk door heel wat mensen de hemel in geprezen. Het was h�t wondermiddel om de files op te lossen, de CO-uitstoot te verminderen, kantoorruimte te besparen, meer gehandicapten in dienst te kunnen nemen, enzovoort. Maar dat is larie.

We moeten het hoofd koel houden. Telewerk is er niet voor elke job. Bouwvakkers, leerkrachten, verplegers of trambestuurders komen daarvoor niet in aanmerking.

Telewerk is er ook niet voor iedereen. Werknemers moeten daarvoor flexibel genoeg zijn en zelfstandig kunnen werken. Niet iedereen is bovendien voldoende uitgerust om thuis te kunnen werken.

Staan werkgevers wel te springen voor meer telewerk? Zij willen hun personeel toch vooral kunnen controleren?

Werkgevers willen ��n ding: hun klanten tevreden stellen en de kosten drukken. Telewerkers kunnen een bedrijf veel aan infrastructuurkosten besparen, zoals kantoorruimte. Het is gewoon een andere manier van werken, aangepast aan de noden van de onderneming en aan de wensen van de werknemer. Dat de bedrijven hun personeel niet meer zouden kunnen controleren, mag geen argument zijn. Als de telewerker op zijn computer inlogt, kan de werkgever al zijn handelingen nagaan.

E�n ding is wel duidelijk: zowel werkgevers als werknemers staan afkerig tegenover voltijds telewerk. Zij vrezen sociale isolatie, niet in het team te spelen, er niet meer bij te horen. Dat willen de mensen niet. Daarom kiezen de meesten voor deeltijds telewerk, slechts ��n of twee dagen in de week (zie hierboven) . Telewerk is dus meestal occasioneel en informeel. Dat is niet slecht. Telewerk structureel maken, beantwoordt niet aan de realiteit.

Moet de overheid meer doen om telewerk te stimuleren?

Wat de overheid vooral moet doen, is een goede infrastructuur bieden, zoals overal breedbandinternet, en de mogelijkheid tot vorming. Vlaanderen is daar goed mee bezig. Wat we vooral niet moeten doen, is te veel regeltjes opleggen. Een apart arbeidsstatuut voor telewerkers is in de praktijk onuitvoerbaar. Vaak leidt dat tot gemengde overeenkomsten, en juridische slordigheden. Telewerkers zijn werknemers zoals alle andere. Hun specifieke noden kunnen perfect in een gewone arbeidsovereenkomst worden geregeld. Formalisering is niet nodig. Het werkt zelfs averechts. Daarom mijn boodschap: telewerk zal groeien, maar laat het spontaan groeien. Let it be , leg het niet aan de mensen op.

Bedrijven vragen flexibele arbeidsregeling

Bart — Sun, 18 Jun 2006 11:52:00 +0000

Voka West-Vlaanderen en Easypay hebben de flexibiliteit onderzocht bij 102 West-Vlaamse bedrijven.
AAN de hand van een zestigtal vragen werd een beeld geschetst van hoe flexibel West-Vlaamse ondernemingen zijn. ,,Uit de resultaten blijkt dat de meeste bedrijven zich flexibel opstellen'', zegt Fries Vandendriessche van Easypay. ,,Maar er moet wel een onderscheid gemaakt worden tussen de verschillende vormen van flexibiliteit.''

Zo is er tijdskrediet, wat 75 procent van de bevraagde bedrijven toepast, en recuperatie van overuren, wat in 82 procent van de bedrijven gebeurt. Voorts zijn er enkele minder populaire flexibiliteitsvormen. De glijdende uurregeling, waarbij werknemers zelf het begin en einde van de werkuren kunnen kiezen, wordt in 35 procent van de bedrijven toegepast. Flexibele arbeidsroosters, waarbij werkgevers bijvoorbeeld tijdens piekmomenten de werktijd kunnen opdrijven boven de toegestane werktijd, zijn er in 34 procent van de ondernemingen. En in 18 procent van de bedrijven wordt er aan thuiswerk gedaan.

,,De resultaten zijn voor een deel ook logisch'', zegt Vandendriessche. ,,Tijdskrediet en de recuperatie van overuren worden algemeen toegepast. Die twee vormen van flexibiliteit zijn dan ook wettelijk goed geregeld. Dat thuiswerk nog niet zo hoog scoort, komt omdat het nog een vrij recent fenomeen is. Maar het zal aan belang winnen.''

Volgens Vandendriessche is een belangrijke conclusie van de bevraging dat vooral de werknemers vragende partij zijn voor glijdende werkuren. ,,Werknemers kunnen met glijdende werkuren hun werk beter afstellen op hun priv�-leven. De werkgevers daarentegen willen vooral flexibele arbeidsroosters. Ze staan onder druk van de concurrentie en kunnen met de flexibele arbeidsroosters piekmomenten beter opvangen. Daarom vragen ze aan de overheid om hiervoor een wettelijk kader te scheppen.''

Een andere conclusie is dat grote ondernemingen flexibeler zijn dan kleine bedrijven. ,,Het is duidelijk naar voren gekomen dat flexibiliteit groeit binnen een onderneming'', zegt Vandendriessche. ,,En dat ligt ook voor de hand. Tijdskrediet en recuperatie van overuren gebeurt weinig in kleine bedrijven, want die kunnen dat moeilijker opvangen. Grotere bedrijven kunnen meer experimenteren. Maar we merken wel dat bedrijven uiteindelijk een evenwicht moeten vinden en voor een bepaalde vorm van flexibiliteit kiezen.''

De bevraging gebeurde enkel bij West-Vlaamse bedrijven. ,,Maar het lijkt mij interessant om een vergelijking te kunnen maken tussen de provincies. Ik verwacht daar wel enkele verschillen in de vormen van flexibiliteit die worden toegepast'', zegt Vandendriessche.

Conferentie ANDERS WERKEN

Bart — Sat, 17 Jun 2006 18:07:00 +0000

Telewerken is en blijft maatwerk. Onze opleiding is echter een bron van praktische informatie met voorbeeldcases en tips voor al wie op een formele en succesvolle manier wil telewerken. In de opleiding behandelen we de succesfactoren en mogelijke valkuilen van verschillende vormen van telewerk, met name telethuiswerken, werken in satellietkantoren of telecentra en mobiel werken. Deze gratis opleiding, gesteund door het Europees Sociaal Fonds, VESOC, en de Vlaamse Gemeenschap, is ontwikkeld in het kader van het project "Anders Werken".

Aan dit proefproject namen bedrijven deel die een telewerk pilootproject wilden starten of hun bestaande vorm van telewerk wilden evalueren. Het luik van de opleiding voor managers vond plaats van november 2004 tot januari 2005, het luik voor telewerkers van februari tot maart 2005. CEZOV, NITO en Prof. Dr. Michel Walrave volgden de telewerkprojecten binnen de deelnemende bedrijven op. Aan de hand van de verschillende ervaringen is een praktische handleiding geschreven voor managers en werknemers die telewerk op een doordachte manier willen toepassen.

Niet uw werkplek maakt u ziek, maar wel uw werk

Bart — Sun, 11 Jun 2006 09:58:00 +0000

Het 'sick building syndroom' is de verzamelnaam van symptomen die worden toegeschreven aan de werkplek. Een van de meest uitgebreide studies die tot nog toe over dit onderwerp zijn gevoerd komt nu tot de conclusie dat niet de werkplek de oorzaak is van de klachten, maar de stress die het werk meebrengt.

De werknemers aan de tand gevoeld

Het onderzoek werd gevoerd in 44 verschillende kantoren in de voorsteden van Londen. 4.052 mannelijke en vrouwelijke bedienden tussen 42 en 62 jaar beantwoordden een vragenlijst waarin werd gepeild naar hun algemene gezondheidstoestand en de mogelijke aanwezigheid van symptomen van het sick building syndroom. De kantoorwerkers kregen ook vragen voorgelegd over de fysieke eigenschappen van de gebouwen waarin ze werkten en de graad van stress die hun werk meebracht.
Meer vrouwen en jongeren

Zoals uit eerdere studies al gebleken is, vertoonden de vrouwen meer symptomen die te maken hebben met het sick building syndroom dan de mannen. De jongere werknemers hadden ook meer klachten dan de oudere. E�n op de vijf vrouwen en ��n op de zeven mannen vermeldden vijf of meer symptomen die betrekking hebben op het sick building syndroom. De onderzoekers konden wel maar een subtiel verband leggen tussen de fysieke werkomgeving en de symptomen.
Sick job syndroom

Er bestond wel een duidelijk verband tussen de symptomen en het ongenoegen dat werknemers uitten over de stress en het gebrek aan steun op het werk. Opvallend was dat hoe meer de ondervraagden in hun werk gecontroleerd werden, hoe minder symptomen ze hadden. Het is dus beter te spreken over een 'sick job syndroom' dan over een 'sick building syndroom', aldus de onderzoekers.

Maar hieruit besluiten dat de werkomgeving geen enkele invloed heeft op de gezondheid van de werknemer is fout. Ze ligt namelijk ook aan de basis van nogal wat beroepsziekten.

Kostprijs werkplek

Bart — Mon, 05 Jun 2006 14:53:00 +0000

11.696 euro. Dat was in 2005 de kostprijs van een gemiddelde werkplek per jaar in een Belgisch kantoorgebouw. AOS Belgium berekende dat aan de hand van zijn occupancy cost index (OCI).

De index van AOS Belgium, dat zich opwerpt als het Belgische nummer een in het advies en beheer van de tertiaire werkomgeving, geeft een gedetailleerd inzicht in de kostprijs per werkplek voor kantoorgebouwen in Belgi� en wordt voortaan elk jaar bekendgemaakt. De kosten voor het gebruik van een gebouw zijn de op twee na grootste uitgavenpost van een onderneming, na de arbeidskosten en belastingen. AOS voelde jaren geleden al een enorme kostendruk bij zijn klanten. Het begon daarom met de ontwikkeling van een gegevensbank met gedetailleerde kostenposten van 100 Benelux-klanten. Het gaat om 1.700 gebouwen of in totaal 10 miljoen vierkante meter. In Belgi� werden gegevens verzameld voor 1,5 miljoen m2. Volgens Lecompte is dat voldoende om de Belgische index te lanceren.

Telewerken

Bart — Sat, 11 Mar 2006 09:43:00 +0000

Enkele jaren geleden werd telewerken ingehaald als de panacee tegen files, stress, werkloosheid en de hoge prijs van huizen in de buitenstad. Maar het werd een flop. Of zo leek het toch. Want wat blijkt uit een nieuw rapport van het Gentse studiebureau InSites? Telewerken is heel stilletjes aan een heuse doorbraak bezig.
Van de 1,5 miljoen werknemers die in aanmerking komen voor telewerken, is 10 procent - 150.000 mensen - vandaag al occasioneel of geregeld van op afstand (thuis of elders) aan de slag. Zo'n 20.000 Belgen doen dat zelfs voltijds. Een cijfer dat veel mensen zal hebben verrast. Toch is er een goede kans dat deze geruisloze opmars zich verderzet.

Telewerken heeft af te rekenen met heel wat vooroordelen. Wie op kantoor zit te zwoegen, verdenkt er de thuiswerker van dat die met de voeten omhoog in de luie zetel ligt, het pilsje binnen handbereik. Die thuiswerker is dan weer bang dat hij uitgesloten wordt uit de informele netwerken, en zo zijn kansen op promotie verkijkt.

Ze hebben allebei ongelijk. Ten eerste wordt er heel weinig gelanterfant in het thuiskantoor. Mijn ervaring is dat alleen de meest betrouwbare, hardst werkende personen het aandurven om thuis te zitten. En eenmaal zij gekozen hebben voor telewerken, gaat hun productie nog omhoog. Voor een stuk omdat ze thuis ongestoord kunnen voortwerken en omdat ze langere uren effectief werken. Maar ook omdat zij, naar hun oversten en collega's toe, hun inzet alleen nog kunnen bewijzen via harde resultaten, niet meer door druk met papieren te schuifelen wanneer de baas langswandelt. In feite staan thuiswerkers onder grotere prestatiedruk dan hun collega's op kantoor.

Aan de andere kant is het ook niet noodzakelijk zo, dat de thuiswerker zijn carri�rekansen vergooit. Wie dagelijks onder de neus van zijn oversten zit, die kan zijn kwaliteiten misschien beter demonstreren -- maar zijn kleinere kantjes ook minder goed verbergen. De thuiswerker die het slim aan boord legt, kan rond zichzelf een zekere mystiek cre�ren die best in zijn voordeel kan spelen.

En dan ga ik er nog van uit dat de baas en collega's �berhaupt het verschil kunnen zien tussen wie thuis werkt en wie op kantoor. Steeds vaker is dat niet eens meer het geval. Het is mij al overkomen dat ik op dezelfde dag herhaaldelijk gebeld en gemaild heb met een collega, in de volste overtuiging dat die op dat moment thuis zat te werken. Om hem vervolgens bij het koffiezetapparaat tegen het lijf te lopen. Vandaag hebben heel wat mensen op hun businesscard nog twee 'adressen' staan: hun gsm-nummer en hun e-mailadres. Die twee adressen zijn onafhankelijk van waar je nu precies zit. Niemand hoeft nog te weten dat je in pantoffels door de huiskamer slentert.

In de Verenigde Staten staan ze wat dat betreft een stuk verder. Voor een aantal maanden in 1999 werkte ik op een kantoortje in San Francisco terwijl mijn baas in Los Angeles zat (en haar baas weer in Boston). Na een interne reorganisatie ressorteerde ik opeens rechtstreeks onder iemand in Boston. Mijn collega aan het bureau een paar meter links van mij, rapporteerde aan een baas die ergens in New York van thuis uit werkte. In dat bedrijf vond niemand dit bijzonder ongewoon.

In Europa zullen wij er ook wel aan wennen. Maar het is een grote omschakeling, en niet iedereen zal die kunnen of willen maken. En dat hoeft ook niet. Wie nieuw is in een bedrijf, laat zich liever wat vaker zien bij zijn baas en wil heel waarschijnlijk ook zijn collega's eerst wat leren kennen. Maar telewerken is een ideale formule voor een werknemer die al een ietsje ouder en meer ervaren is, maar nog jong genoeg om zich comfortabel te voelen met Internet, e-mail, gsm en sms. Iemand die ook zeker is van zijn eigen kunnen, en niet bang om uitsluitend te worden beoordeeld op de kwaliteit van zijn geleverde werk.

Ik geloof dat steeds meer mensen in dat plaatje passen. Wat mijzelf betreft: ik werk zo'n drie of vier dagen per maand thuis. En dat zal wel ongeveer het gemiddelde zijn van de Belgische telewerkers, vermoed ik. Mijn Telenet-aansluiting geeft mij heel wat meer bandbreedte dan ik op kantoor heb. Mijn telefoon wordt gewoon doorgeschakeld. Ik merk ook, dat ik thuis beduidend meer werk verzet. Toch zie ik mij niet meteen overschakelen op 100 procent thuiswerken. Maar wie weet, misschien over een paar jaar wel. Het is leuk om die keuze te hebben.

Telewerk vindt stilaan ingang

Bart — Tue, 21 Mar 2006 09:42:00 +0000

Ongeveer 17,6 procent van werknemers en werkzoekenden doet op een of andere manier aan telewerk en 4,5 procent deed het al eens in het verleden.
Dat blijkt uit een enqu�te via het internet door het departement communicatiewetenschappen van de Leuvense universiteit. Er namen een duizendtal Vlaamse werknemers en werkzoekenden aan deel.

Opvallend is dat er meer mannelijke dan vrouwelijke telewerkers zijn. Dat doorprikt het clich� dat vooral vrouwen met een gezin telewerken. Telewerken is overigens ook geen synoniem met thuiswerken. Weliswaar werkt 80 procent thuis, maar 1 op 5 ,,telewerkt'' op een andere plaats.

Twee op drie vindt telewerk mogelijk in de huidige job, maar vier op tien vreest dat de baas het niet toelaat.

Van hen die thans niet telewerken is ruim 80 procent ge�nteresseerd om het ooit te proberen. Als voordelen wordt gewezen op het wegvallen van tijdverlies door verplaatsingen naar het werk, de mogelijkheid om priv�-leven en werk beter op elkaar af te stemmen en de grotere onafhankelijkheid bij het uitvoeren van het werk.

De meeste werknemers kiezen er overigens niet voor om uitsluitend thuis te werken, omwille van het wegvallen van de sociale contacten met collega's en het vervagen van de grenzen tussen werk en priv�leven.

Mobiele communicatie

Bart — Mon, 20 Mar 2006 09:42:00 +0000

Mobiele communicatie -- inclusief telefoontjes van vaste naar mobiele toestellen -- neemt een hap van 41 procent uit het telecombudget van de Belgische bedrijven. Dat blijkt uit een enqu�te bij 300 ondernemingen door Beltug (Belgian Telecommunications Users Group ), de vereniging van de zakelijke telecomgebruikers.
Zonder rekening te houden met het vast-mobiel verkeer, zijn de mobiele operatoren goed voor 28 % van het gemiddelde telecombudget. Nog eens 57 % is dan bestemd voor vaste communicatie en 15 % voor huurlijnen. Internationaal verkeer is goed voor gemiddeld 27,5 % van het telecombudget.

Op die budgetten wordt trouwens duidelijk bespaard als gevolg van de tegenvallende economische conjunctuur. Zo verwacht 59 % van de ondervraagden niet dat zijn telecombudget dit jaar hoger zal liggen dan vorig jaar. In 18 % van de bedrijven worden aankopen van nieuwe producten en diensten uitgesteld, in 11 % zelfs helemaal geannuleerd.

Ook de telecomsector zelf heeft het moeilijk, wat blijkt uit het feit dat de tijd van reuzenkortingen aan klanten voorbij is. Beltug constateerde tijdens het afgelopen jaar nog wel een prijsdaling, maar die beliep hooguit ,,2 tot 3 % voor de belangrijkste diensten''.

Proximus (Belgacom) heeft op de zakelijke markt een ruime voorsprong op zijn concurrenten: 84 % van de ondervraagden is klant van Proximus, en voor 61 % is het zelfs de enige operator. Bij Mobistar is dat respectievelijk 33 en 14 %, bij Base (ex-KPN Orange) 11 en 2 %. Slechts een kleine minderheid (9 %) zegt dat ze zeker gebruik zal maken van de mogelijkheid om, vanaf september, van gsm-operator te veranderen met behoud van het mobiele nummer. Een derde zegt dit ,,misschien'' te zullen doen.

Ook in het vaste telefoonverkeer is Belgacom veruit nummer ��n, met 88 % penetratie en de belangrijkste operator bij 72 % van de bedrijven. WorldCom bereikt 13 % van de ondervraagden, Telenet 10 % en Colt en Versatel 8 %.

Het ,,thuiswerken'' is nog niet wijdverbreid: slechts 14 % van de werknemers kan van thuis op het bedrijfsnetwerk inloggen. Meestal werken ze voor grotere bedrijven (200 werknemers), vooral in de sectoren chemie, consultancy en bij de uitgeverijen.

Van de werknemers met een pc kunnen er 58 % mailen en 50 % surfen op Internet. Bij 11 % van de ondervraagden -- vooral bedrijven met minder dan 50 werknemers -- kan geen van beide. De belangrijkste internettoegangleveranciers zijn Skynet (31 %), UUnet (13 %), Telenet (10 %), Planet Internet (6 %) en EUnet (6 %).

Van de 44 % ondernemingen met een breedbandinternettoegang maakt 28,3 % gebruik van DSL, tegenover 15,4 % kabelgebruikers. IP VPN is al bij 17,4 % van de bedrijven aanwezig.

De nieuwste mobiele datatoepassingen -- Internet via gsm (GPRS) -- moeten in de nabije toekomst niet op veel belangstelling rekenen, zegt Beltug. 59 % van de bedrijven gaat er het komende jaar geen gebruik van maken, 22 % weet het niet. Toch is er met 19 % penetratie al een aanzienlijke doelgroep voor deze jonge toepassing.